Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
32 posty 81 komentarzy

Amazonia w weekend

Jacek Jarecki - Sprawy i sprawki polityczne i społeczne

Upadek Krzyżaka Macencjusza!

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Krzyżak Macencujusz obudził się w środku nocy z powodu doznawanej niewygody. Nie pamiętał, dlaczego nie rozebrał się przed snem do kolczugi i zanynał w zbroi.

Nie mógł w żaden sposób przypomnieć sobie poprzedniego dnia. Nie mógł też wstać, gdyż łoże zapadło się pod ciężarem Macencjusza oraz zbroi bardzo płytowej, tworząc coś w rodzaju kociej (tfu!) kołyski. 

I tak dobrze, że zdjąłem hełm - pomyślał i dla wyostrzenia bystrości umysłu zaczął pracowicie dłubać w nosie, ponieważ kiedyś w “Gazecie Krzyżackiej” wyczytał, że takie dłubanie w miły sposób uaktywnia mózg, przy pomocy jakichś tam bioprądów.
 
Po wzmożeniu bystrości przyszedł mu do głowy korek, ale nie z rodzaju korków utrudniających życie rycerzom zakonnym na ulicach Malborka, gdzie z powodu ciągłych remontów konny rycerz co rusz musi wlec się za wozem wyładowanym gnojem. Właśnie! Przerwał dłubanie i wciągnął nosem wilgotne zamkowe powietrze. O cholera! Cała zbroja pewnie…
 
Nie, przyszedł mu do głowy zwykły korek. Od flaszki. Acha - Był na właściwym tropie! Macencjusz w ciemności namacał rant łoża i nadkrzyżackim wysiłkiem dźwignął się i sturlał na podłogę. Zabrzęczało tak, że obudził się śpiący na wycieraczce sługa i stanął w drzwiach dzierżąc świecę, podczas gdy nasz dzielny krzyżak jeszcze paradował na czworakach. Podniósł głowę i ze zdziwieniem zauważył, że sługa nie był jego sługą, tylko sługą popularnego krzyżaka Pimo!
 
- Co tu robisz łajdaku? - zapytał grzecznie
 
- Melduję posłusznie, że stoję trzymając zapaloną świecę, oczekując na rozkazy!
 
- Co tu robisz, gdzie mój ulubiony służący Horst, gruby Bawarczyk?
 
- Melduję posłusznie, że raczył mu pan wczoraj obiecać usynowienie, po tym jak wygrał  mnie pan w kości od mojego pana. Horst tak się przeląkł pańskich uścisków i całusów, że, melduję posłusznie, ukrył się w kuchni za wielkim kotłem.
 
- To wczoraj uczta była?
 
- Uczta, po turnieju, po inauguracji nowego, turniejowego dziedzińca…
 
- Gadaj łajdaku, dlaczego ja w zbroi? Na uczcie w zbroi? W łożu? Czy ja tam coś wyprawiałem zdrożnego?
 
- Melduję posłusznie, że o niczym podobnym nie wiem, a w zbroję kazał pan się ubrać, ponieważ wyzwał pan na pojedynek tego całego Zawiszę, który gościł…
 
- O Jezu! I co było…
 
- Nic takiego, Wielki Mistrz kazał jaśnie panu zabrać i schować w szafie miecz, a i Zawisza nie chciał, się bić, że niby, z pijanymi nie walczy
 
- Nie pozwalaj sobie chamie! Moja biedna głowa!
 
- Nie moja wina panie, że on tak powiedział, a dalej, melduję posłusznie już nic pan nie wyprawiał, tylko krzyczał: “Obertasa! Obertasa!  I rwał się do tańca, a że trwa post, Mistrz zakazał tańców. Potem pan jeszcze brał udział w tym całym karaoke i raczył śpiewać;
 
“Gdzie jest moja cela, gdzie jest mój dom
  Gdzie jest ta krzyżaczka co kocham ją”
 
- Nie drzyj się łotrze! Noc jest!
 
- Melduję posłusznie, że już przestałem. Tak, wszystko udało się jak najlepiej. Lud podziwiał, wiwatował, z całej Europy nazjeżdżało się rycerstwa. Chorągwie powiewały.
 
- A co! Polaczkom gały z zazdrości wylazły?
 
- Ano wylazły, a ten zawistnik Zawisza nagadał, że w Niemczech jest ładniejszy dziedziniec turniejowy i tańszym kosztem wybudowany, ale go zaraz wyśmiali.
 
- Polaczek przykładem Niemiec świecił? O tom, pewnie go wyzwał!
 
- Melduję posłusznie, że nie o to, poszło, a o żarty Zawiszy, gdy jaśnie pan pomylił udziec wołowy z udem kucharki i szpetnie ją ukąsił wołając: Wilcy! Wilcy!
 
- Nie drzyj się, głowa mi pęka. Jak cię zwą?
 
- Józef. Melduję posłusznie, żem z Czech.
 
- Czujesz Czechu - Coś tu  śmierdzi, trzeba posprzątać, przewietrzyć; co tu tak cholernie śmierdzi?
 
- Melduję posłusznie, że jaśnie pan raczył się…
 
- Milcz błaźnie! Poszukaj Horsta, już ja go usynowię, łotra! - Niech kąpiel szykuje! Gębę, prawda trza myć, suknie trza prać. 
 
Macencjusz popatrzył za odchodzącym, całkiem nowym sługą i zamyślił się nad swoim smutnym, krzyżackim losem. Taka niepowtarzalna impreza, a on nic nie pamiętał. Jak przez mgłę widział jakieś wirujące kiecki, złociste kielichy, zagniewaną twarz Wielkiego Mistrza. I ten smród. 
 
Wyszedł na korytarz, a smród za nim. 
Pochodnie płonęły. Światło, jak to piszą, pełgało.
 
Oparł się o mur i wtedy przypomniał sobie, co śpiewał, nim go ostatecznie wyprowadzono z uczty.
Spierzniętymi usty mimowolnie powtórzył : Ulryk, matole… i upadł zemdlony na kamienną posadzkę, a zbroja zadźwięczała niczym dzwon na trwogę.
 
 

KOMENTARZE

  • JJ
    Ten Twój Mecencjusz jeszcze nie wie, że będzie płacił temu... no, temu... o temu, co arenę w budowie nadzorował.
    Poznaniem zapłaci (albo okoliczną Goliną).
  • @Krzysztof J. Wojtas 18:03:05
    Już po Macencjuszu!
    Wróci na koniku/komiku/ do rodzimej Szwabii
  • @Jacek Jarecki 18:30:09
    A ten Macencjusz to nie był przypadkiem... obrzezany ?? Jakoś
    tak dziownie z macą mi się kojarzy, hmmmmm....
    ;);)
    Pozdrawiam.

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930